BERKELEY - Kiedy przywódcy polityczni, decydenci, obrońcy środowiska i filantropi spotkają się na tegorocznej Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu w Dubaju (COP28), systemy żywnościowe po raz pierwszy znajdą się wysoko na liście. Biorąc pod uwagę, że sektor spożywczy odpowiada za jedną trzecią wszystkich emisji gazów cieplarnianych, jego włączenie powinno było nastąpić już dawno temu.
Jednak ten mile widziany przełom może zostać zniwelowany przez fakt, że gospodarzem COP28 jest petrostate, a przewodniczącym - lider firmy naftowej tego petrostate. Jest to szczególnie niepokojące, ponieważ uniknięcie katastrofalnych scenariuszy klimatycznych wymaga wycofania paliw kopalnych i równie szybkiej transformacji systemów żywnościowych.
Na szczęście te dwa wyzwania nie muszą konkurować o naszą uwagę, ponieważ transformacja systemów żywnościowych jest również potężnym sposobem na zmniejszenie naszej globalnej zależności od paliw kopalnych. Jak pokazuje nowy raport naszej organizacji: Power Shift: Why We Need to Wean Our Industrial Food Systems Off Fossil Fuels, systemy żywnościowe - od farmy przez talerz do wysypiska śmieci - odpowiadają za co najmniej 15% rocznego globalnego zużycia paliw kopalnych - tyle samo, co Unia Europejska i Rosja razem wzięte. A jeśli obecne podejście do przemysłowej produkcji żywności będzie kontynuowane, oczekuje się, że liczba ta znacznie wzrośnie.
Dzisiejszy przemysłowy system żywnościowy w coraz większym stopniu wykorzystuje paliwa kopalne. Paliwa kopalne są wykorzystywane do produkcji nawozów sztucznych i pestycydów, a także tworzyw sztucznych, które są stosowane we wszystkim: od powłok tych pestycydów i nawozów po większość opakowań żywności. Co więcej, większość opakowań jest potrzebna do przechowywania bardzo przetworzonej żywności - od mięsa i nabiału po słodycze i słodkie napoje - które wymagają wysoce energochłonnej produkcji i produktów petrochemicznych w postaci tworzyw sztucznych.
Co niepokojące, sektor energetyczny postrzega system żywnościowy jako obiecujący rynek wzrostu. Tworzywa sztuczne związane z żywnością i nawozy syntetyczne stanowią około 40% wszystkich produktów petrochemicznych, a Międzynarodowe Stowarzyszenie Energetyczne przewiduje, że produkty petrochemiczne będą napędzać prawie połowę wzrostu popytu na ropę do 2050 roku, wyprzedzając sektory takie jak lotnictwo i żegluga. Podobnie, badania przeprowadzone przez Center for International Environmental Law (CIEL) wykazały, że firmy zajmujące się paliwami kopalnymi liczą na ekspansję tych rynków. Jak powiedziała nam Lisa Tostado z CIEL, branża "przygląda się systemowi żywnościowemu," "od środków produkcji, takich jak pestycydy i nawozy, po produkcję i przetwarzanie, jako niebezpieczny punkt wyjścia."
Obserwujemy również nacisk na wykorzystanie większej ilości gruntów rolnych do niewiarygodnie nieefektywnej produkcji energii. Stany Zjednoczone już teraz przeznaczają około 40% swoich zbiorów kukurydzy na paliwa etanolowe, które szacuje się na "co najmniej 24% bardziej emisyjne niż benzyna."
Don’t go back to school without Project Syndicate! For a limited time, we’re offering PS Digital subscriptions for just $50.
Access every new PS commentary, our suite of subscriber-exclusive content, and the full PS archive.
Subscribe Now
Biorąc pod uwagę zwiększony marketing i popyt na energochłonną żywność, oddzielenie produkcji żywności od paliw kopalnych jest niezbędne do osiągnięcia naszych celów klimatycznych. Nawet gdyby wszystkie rządy wywiązały się ze swoich zobowiązań klimatycznych do 2030 r., wykorzystanie paliw kopalnych w samym systemie żywnościowym pochłonęłoby pozostały budżet emisji dwutlenku węgla o 1,5 ° Celsjusza do 2037 r.
Na szczęście istnieje wiele sposobów na wycofanie paliw kopalnych z systemów żywnościowych. Obejmują one strategie mające na celu zaprzestanie stosowania nawozów i pestycydów opartych na paliwach kopalnych oraz odejście od systemów energetycznych opartych na uprawach, takich jak etanol z kukurydzy; przejście na energię odnawialną do przetwarzania, chłodzenia i suszenia żywności; wspieranie minimalnie przetworzonej i energochłonnej żywności oraz zachęcanie do diety bogatej w rośliny; a także zachęcanie do korzystania z sezonowej, lokalnie uprawianej żywności.
Odejście od metod przemysłowych na rzecz bardziej zrównoważonych sposobów uprawy nie tylko uchroniłoby planetę. Przyczyniłoby się również do tworzenia miejsc pracy, poprawy zdrowia, ochrony bioróżnorodności i pomogłoby rozwiązać problem głodu. Dowody z całego świata pokazują, że podejścia takie jak agroekologia i rolnictwo regeneracyjne skutecznie przyczyniają się do odejścia od uzależnienia od paliw kopalnych. Dzięki tym strategiom plony pozostają na stałym poziomie lub poprawiają się, podczas gdy emisje spadają, zdrowie pracowników rolnych się poprawia, a różnorodność biologiczna jest chroniona.
Nie ma przeszkód technicznych, aby przejść od uzależnienia od syntetycznych środków produkcji do agro-ekologicznej i regeneracyjnej produkcji żywności lub do zastąpienia energii z paliw kopalnych źródłami odnawialnymi. Jednak wiele rządów oferuje znikome dotacje na wsparcie tych zmian, a wiele innych zachęca do prowadzenia działalności jak zwykle. Według OECD, każdego roku w latach 2019-2021 środki publiczne w łącznej wysokości 528 mld USD były kierowane na praktyki rolnicze i związane z produkcją żywności, które są ogólnie szkodliwe dla klimatu, środowiska oraz zdrowia ludzkiego.
Gdy rozumiemy jak endemiczne jest zużycie paliw kopalnych w naszych gospodarkach, musimy dołożyć starań, aby wszystkie sektory zostały uwzględnione w przejściu do przyszłości wolnej od paliw kopalnych. Pomimo tego, że COP28 odbędzie się w państwie naftowym, cieszymy się, że żywność w końcu zajmuje centralne miejsce w rozmowach. Ale dyskusja ta nie może być odizolowana od dyskusji na temat zakończenia stosowania paliw kopalnych jak szybko jest to możliwe. Nie będzie transformacji systemów żywnościowych bez stopniowego wycofywania paliw kopalnych i nie będzie stopniowego wycofywania paliw kopalnych bez transformacji systemów żywnościowych.
To have unlimited access to our content including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, PS OnPoint and PS The Big Picture, please subscribe
Increasingly severe water shortages represent a human-made crisis that can be resolved through human interventions. The situation demands new thinking about the economics of this critical resource and how to manage it through mission-oriented strategies that span all levels of governance.
call attention to a global problem that demands far more attention from policymakers at all levels.
Although Kamala Harris is largely aligned with Joe Biden on many global and strategic issues, her unique worldview promises a distinct form of leadership on the international stage. Not only would US foreign policy shift under a Harris administration; it could change in highly consequential ways.
considers how the Democratic presidential nominees' views compare to Joe Biden's.
BERKELEY - Kiedy przywódcy polityczni, decydenci, obrońcy środowiska i filantropi spotkają się na tegorocznej Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu w Dubaju (COP28), systemy żywnościowe po raz pierwszy znajdą się wysoko na liście. Biorąc pod uwagę, że sektor spożywczy odpowiada za jedną trzecią wszystkich emisji gazów cieplarnianych, jego włączenie powinno było nastąpić już dawno temu.
Jednak ten mile widziany przełom może zostać zniwelowany przez fakt, że gospodarzem COP28 jest petrostate, a przewodniczącym - lider firmy naftowej tego petrostate. Jest to szczególnie niepokojące, ponieważ uniknięcie katastrofalnych scenariuszy klimatycznych wymaga wycofania paliw kopalnych i równie szybkiej transformacji systemów żywnościowych.
Na szczęście te dwa wyzwania nie muszą konkurować o naszą uwagę, ponieważ transformacja systemów żywnościowych jest również potężnym sposobem na zmniejszenie naszej globalnej zależności od paliw kopalnych. Jak pokazuje nowy raport naszej organizacji: Power Shift: Why We Need to Wean Our Industrial Food Systems Off Fossil Fuels, systemy żywnościowe - od farmy przez talerz do wysypiska śmieci - odpowiadają za co najmniej 15% rocznego globalnego zużycia paliw kopalnych - tyle samo, co Unia Europejska i Rosja razem wzięte. A jeśli obecne podejście do przemysłowej produkcji żywności będzie kontynuowane, oczekuje się, że liczba ta znacznie wzrośnie.
Dzisiejszy przemysłowy system żywnościowy w coraz większym stopniu wykorzystuje paliwa kopalne. Paliwa kopalne są wykorzystywane do produkcji nawozów sztucznych i pestycydów, a także tworzyw sztucznych, które są stosowane we wszystkim: od powłok tych pestycydów i nawozów po większość opakowań żywności. Co więcej, większość opakowań jest potrzebna do przechowywania bardzo przetworzonej żywności - od mięsa i nabiału po słodycze i słodkie napoje - które wymagają wysoce energochłonnej produkcji i produktów petrochemicznych w postaci tworzyw sztucznych.
Co niepokojące, sektor energetyczny postrzega system żywnościowy jako obiecujący rynek wzrostu. Tworzywa sztuczne związane z żywnością i nawozy syntetyczne stanowią około 40% wszystkich produktów petrochemicznych, a Międzynarodowe Stowarzyszenie Energetyczne przewiduje, że produkty petrochemiczne będą napędzać prawie połowę wzrostu popytu na ropę do 2050 roku, wyprzedzając sektory takie jak lotnictwo i żegluga. Podobnie, badania przeprowadzone przez Center for International Environmental Law (CIEL) wykazały, że firmy zajmujące się paliwami kopalnymi liczą na ekspansję tych rynków. Jak powiedziała nam Lisa Tostado z CIEL, branża "przygląda się systemowi żywnościowemu," "od środków produkcji, takich jak pestycydy i nawozy, po produkcję i przetwarzanie, jako niebezpieczny punkt wyjścia."
Obserwujemy również nacisk na wykorzystanie większej ilości gruntów rolnych do niewiarygodnie nieefektywnej produkcji energii. Stany Zjednoczone już teraz przeznaczają około 40% swoich zbiorów kukurydzy na paliwa etanolowe, które szacuje się na "co najmniej 24% bardziej emisyjne niż benzyna."
Don’t go back to school without Project Syndicate! For a limited time, we’re offering PS Digital subscriptions for just $50.
Access every new PS commentary, our suite of subscriber-exclusive content, and the full PS archive.
Subscribe Now
Biorąc pod uwagę zwiększony marketing i popyt na energochłonną żywność, oddzielenie produkcji żywności od paliw kopalnych jest niezbędne do osiągnięcia naszych celów klimatycznych. Nawet gdyby wszystkie rządy wywiązały się ze swoich zobowiązań klimatycznych do 2030 r., wykorzystanie paliw kopalnych w samym systemie żywnościowym pochłonęłoby pozostały budżet emisji dwutlenku węgla o 1,5 ° Celsjusza do 2037 r.
Na szczęście istnieje wiele sposobów na wycofanie paliw kopalnych z systemów żywnościowych. Obejmują one strategie mające na celu zaprzestanie stosowania nawozów i pestycydów opartych na paliwach kopalnych oraz odejście od systemów energetycznych opartych na uprawach, takich jak etanol z kukurydzy; przejście na energię odnawialną do przetwarzania, chłodzenia i suszenia żywności; wspieranie minimalnie przetworzonej i energochłonnej żywności oraz zachęcanie do diety bogatej w rośliny; a także zachęcanie do korzystania z sezonowej, lokalnie uprawianej żywności.
Odejście od metod przemysłowych na rzecz bardziej zrównoważonych sposobów uprawy nie tylko uchroniłoby planetę. Przyczyniłoby się również do tworzenia miejsc pracy, poprawy zdrowia, ochrony bioróżnorodności i pomogłoby rozwiązać problem głodu. Dowody z całego świata pokazują, że podejścia takie jak agroekologia i rolnictwo regeneracyjne skutecznie przyczyniają się do odejścia od uzależnienia od paliw kopalnych. Dzięki tym strategiom plony pozostają na stałym poziomie lub poprawiają się, podczas gdy emisje spadają, zdrowie pracowników rolnych się poprawia, a różnorodność biologiczna jest chroniona.
Nie ma przeszkód technicznych, aby przejść od uzależnienia od syntetycznych środków produkcji do agro-ekologicznej i regeneracyjnej produkcji żywności lub do zastąpienia energii z paliw kopalnych źródłami odnawialnymi. Jednak wiele rządów oferuje znikome dotacje na wsparcie tych zmian, a wiele innych zachęca do prowadzenia działalności jak zwykle. Według OECD, każdego roku w latach 2019-2021 środki publiczne w łącznej wysokości 528 mld USD były kierowane na praktyki rolnicze i związane z produkcją żywności, które są ogólnie szkodliwe dla klimatu, środowiska oraz zdrowia ludzkiego.
Gdy rozumiemy jak endemiczne jest zużycie paliw kopalnych w naszych gospodarkach, musimy dołożyć starań, aby wszystkie sektory zostały uwzględnione w przejściu do przyszłości wolnej od paliw kopalnych. Pomimo tego, że COP28 odbędzie się w państwie naftowym, cieszymy się, że żywność w końcu zajmuje centralne miejsce w rozmowach. Ale dyskusja ta nie może być odizolowana od dyskusji na temat zakończenia stosowania paliw kopalnych jak szybko jest to możliwe. Nie będzie transformacji systemów żywnościowych bez stopniowego wycofywania paliw kopalnych i nie będzie stopniowego wycofywania paliw kopalnych bez transformacji systemów żywnościowych.
Z angielskiego przetłumaczyła Marz McNamer