GENÈVE – Het is ongelooflijk te bedenken dat toen het laatste Vredesforum van Parijs werd gehouden, in november 2020, er nog geen COVID-19-vaccin was goedgekeurd. Een jaar later zijn er meer dan zeven miljard doses toegediend, waardoor talloze sterfgevallen zijn voorkomen en het tij van de pandemie in veel landen kon worden gekeerd. Maar deze wetenschappelijke triomf wordt overschaduwd door ons onvermogen om ervoor te zorgen dat alle mensen ervan kunnen profiteren.
Op het moment van schrijven is ruim een derde van de wereldbevolking volledig gevaccineerd. Maar in Afrika bedraagt dat aandeel slechts 6,7 procent. Dat is onaanvaardbaar, en we moeten daar dringend verandering in brengen. Elke bedreiging van de wereldwijde solidariteit is een bedreiging van de wereldwijde veiligheid en stabiliteit.
Alle regeringen hebben de verantwoordelijkheid om hun eigen bevolking te beschermen. Maar doordat sommige regeringen cruciale middelen – waaronder informatie, biologische monsters en hulpmiddelen zoals vaccins, tests en andere benodigdheden – niet onderling delen, zijn hun tegenhangers in veel lage- en lage-middeninkomenslanden niet in staat geweest dit mandaat uit te voeren.
De COVID-19-pandemie zal niet de laatste zijn. Daarom moeten wij, terwijl we herstellen van deze crisis, ook stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat we toekomstige uitbraken van ziekten kunnen aanpakken met effectieve samenwerking, in plaats van met het soort chaos en verwarring dat de huidige crisis alleen maar heeft verergerd.
De wereldwijde reactie op de COVID-19-pandemie is uitvoerig geanalyseerd. En er zijn veel aanbevelingen gedaan voor maatregelen die ons in staat moeten stellen de volgende uitbraak van een ziekte vroegtijdig op te sporen en te voorkomen dat het een epidemie wordt – laat staan een pandemie – of te zorgen voor een snelle en doeltreffende reactie. In al deze evaluaties en rapporten komen vier themaʼs naar voren.
In de eerste plaats moet het mondiale bestuur inclusiever, rechtvaardiger en verantwoordelijker worden gemaakt. De bestaande mondiale structuur voor de bescherming van de gezondheid is complex en gefragmenteerd, en vrijwillige mechanismen hebben niet geleid tot het noodzakelijke niveau van collectieve actie.
Access every new PS commentary, our entire On Point suite of subscriber-exclusive content – including Longer Reads, Insider Interviews, Big Picture/Big Question, and Say More – and the full PS archive.
Subscribe Now
Daarom pleit ik voor de invoering van een nieuw internationaal instrument, zoals een verdrag, om de paraatheid voor en de reactie op pandemieën te sturen. Door een overkoepelend kader voor wereldwijde samenwerking te bieden, met duidelijke spelregels, zou een dergelijk mechanisme de solidariteit tussen de landen aanzienlijk kunnen versterken. De lidstaten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zullen dit initiatief deze maand bespreken tijdens een speciale zitting van de Wereldgezondheidsassemblee.
In de tweede plaats hebben we meer en betere financiering nodig voor de paraatheid voor en de reactie op pandemieën. Dit omvat een aanzienlijke verhoging van de binnenlandse investeringen, alsook veel meer internationale financiering ter ondersteuning van lage- en lage-middeninkomenslanden. Cruciaal is dat financieringsfaciliteiten moeten worden opgebouwd via bestaande financiële instellingen; het creëren van nieuwe instellingen zou de mondiale gezondheidsarchitectuur verder fragmenteren. Bovendien mogen dergelijke mechanismen niet uitsluitend worden gefinancierd met vrijwillige ontwikkelingshulp, waardoor de concurrentie om de toch al schaarse middelen nog zou toenemen. In plaats daarvan stellen wij een Health Threats Fund voor om extra middelen te bundelen, dat bij de Wereldbank zou kunnen worden opgezet als een financieel bemiddelingsfonds, en dat door landen en regionale organisaties zou kunnen worden gefinancierd op basis van eerlijke lastenverdeling.
In de derde plaats moeten we betere systemen en instrumenten voor multisectoraal gezondheidstoezicht ontwerpen en toepassen. De WHO is al begonnen met de ontwikkeling van dergelijke instrumenten. Op 1 september hebben we in Berlijn de nieuwe WHO Hub for Pandemic and Epidemic Intelligence ingehuldigd, die de wereld betere gegevens en analyses zal verschaffen ter ondersteuning van de opsporing van en reactie op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid. Vervolgens had ik de eer om samen met de Franse president Emmanuel Macron in Lyon de openingsceremonie bij te wonen van de WHO Academy, die gebruik zal maken van geavanceerde technologieën om de toegang tot levenslang leren van hoge kwaliteit voor gezondheidswerkers over de hele wereld uit te breiden.
Andere initiatieven zijn in ontwikkeling, zoals de WHO BioHub, een faciliteit voor de opslag en uitwisseling van ziekteverwekkers in Zwitserland, en de Universal Health and Preparedness Review (UHPR). Naar het voorbeeld van de universele periodieke toetsing die door de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties wordt gebruikt, zal de UHPR gebruik maken van peer review om de verantwoordingsplicht en transparantie onder de WHO-lidstaten te vergroten bij het vaststellen van lacunes en het opbouwen van capaciteit voor de paraatheid voor en de reactie op pandemieën.
Ten slotte hebben wij een versterkte, mondige en duurzaam gefinancierde WHO nodig, die een centrale rol speelt in het mondiale gezondheidsraamwerk. Met 194 lidstaten en 152 landenkantoren onderscheidt de WHO zich door haar mondiale mandaat, reikwijdte en legitimiteit. De afgelopen decennia is zij echter geleidelijk verzwakt door een verlammend gebrek aan evenwicht tussen vastgestelde (verplichte) bijdragen en vrijwillige, geoormerkte bijdragen. Dit ontwricht onze begroting, waardoor ons vermogen om toptalent aan te trekken en te behouden, en aan de verwachtingen van onze lidstaten te voldoen, wordt beperkt.
De COVID-19-pandemie heeft het cruciale belang van wereldwijde veiligheid op het gebied van de gezondheid duidelijk gemaakt. De verdere verzwakking van de WHO en de verdere versplintering van het institutionele raamwerk van de mondiale gezondheid behoren tot de grootste risicoʼs voor die veiligheid. De wereld moet nu investeren in een organisatie die werkelijk de gezondheid van alle landen vertegenwoordigt en zich voor die gezondheid inzet.
De komende maanden en jaren zullen andere crises onvermijdelijk onze aandacht opeisen. Maar we mogen niet uit het oog verliezen hoe belangrijk het is de mondiale veiligheid op het gebied van de gezondheid te versterken. Als de wereld op de huidige weg voortgaat, zal onze gezondheid alleen maar verslechteren – met verwoestende economische en politieke gevolgen. Maar als we nieuwe ideeën omarmen en solidair samenwerken, kunnen we bouwen aan een toekomst die gezonder, veiliger, rechtvaardiger en vreedzamer is.
Vertaling: Menno Grootveld
Tedros Adhanom Ghebreyesus is directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie.
To have unlimited access to our content including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, PS OnPoint and PS The Big Picture, please subscribe
Donald Trump’s attempt to reindustrialize the US economy by eliminating trade deficits will undoubtedly cause pain and disruption on a massive scale. But it is important to remember that both major US political parties have abandoned free trade in pursuit of similar goals.
argues that America’s protectionist policies reflect a global economic reordering that was already underway.
Donald Trump and Elon Musk's reign of disruption is crippling research universities’ ability to serve as productive partners in innovation, thus threatening the very system that they purport to celebrate. The Chinese, who are increasingly becoming frontier innovators in their own right, will be forever grateful.
warns that the pillars of US dynamism and competitiveness are being systematically toppled.
GENÈVE – Het is ongelooflijk te bedenken dat toen het laatste Vredesforum van Parijs werd gehouden, in november 2020, er nog geen COVID-19-vaccin was goedgekeurd. Een jaar later zijn er meer dan zeven miljard doses toegediend, waardoor talloze sterfgevallen zijn voorkomen en het tij van de pandemie in veel landen kon worden gekeerd. Maar deze wetenschappelijke triomf wordt overschaduwd door ons onvermogen om ervoor te zorgen dat alle mensen ervan kunnen profiteren.
Op het moment van schrijven is ruim een derde van de wereldbevolking volledig gevaccineerd. Maar in Afrika bedraagt dat aandeel slechts 6,7 procent. Dat is onaanvaardbaar, en we moeten daar dringend verandering in brengen. Elke bedreiging van de wereldwijde solidariteit is een bedreiging van de wereldwijde veiligheid en stabiliteit.
Alle regeringen hebben de verantwoordelijkheid om hun eigen bevolking te beschermen. Maar doordat sommige regeringen cruciale middelen – waaronder informatie, biologische monsters en hulpmiddelen zoals vaccins, tests en andere benodigdheden – niet onderling delen, zijn hun tegenhangers in veel lage- en lage-middeninkomenslanden niet in staat geweest dit mandaat uit te voeren.
De COVID-19-pandemie zal niet de laatste zijn. Daarom moeten wij, terwijl we herstellen van deze crisis, ook stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat we toekomstige uitbraken van ziekten kunnen aanpakken met effectieve samenwerking, in plaats van met het soort chaos en verwarring dat de huidige crisis alleen maar heeft verergerd.
De wereldwijde reactie op de COVID-19-pandemie is uitvoerig geanalyseerd. En er zijn veel aanbevelingen gedaan voor maatregelen die ons in staat moeten stellen de volgende uitbraak van een ziekte vroegtijdig op te sporen en te voorkomen dat het een epidemie wordt – laat staan een pandemie – of te zorgen voor een snelle en doeltreffende reactie. In al deze evaluaties en rapporten komen vier themaʼs naar voren.
In de eerste plaats moet het mondiale bestuur inclusiever, rechtvaardiger en verantwoordelijker worden gemaakt. De bestaande mondiale structuur voor de bescherming van de gezondheid is complex en gefragmenteerd, en vrijwillige mechanismen hebben niet geleid tot het noodzakelijke niveau van collectieve actie.
Introductory Offer: Save 30% on PS Digital
Access every new PS commentary, our entire On Point suite of subscriber-exclusive content – including Longer Reads, Insider Interviews, Big Picture/Big Question, and Say More – and the full PS archive.
Subscribe Now
Daarom pleit ik voor de invoering van een nieuw internationaal instrument, zoals een verdrag, om de paraatheid voor en de reactie op pandemieën te sturen. Door een overkoepelend kader voor wereldwijde samenwerking te bieden, met duidelijke spelregels, zou een dergelijk mechanisme de solidariteit tussen de landen aanzienlijk kunnen versterken. De lidstaten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zullen dit initiatief deze maand bespreken tijdens een speciale zitting van de Wereldgezondheidsassemblee.
In de tweede plaats hebben we meer en betere financiering nodig voor de paraatheid voor en de reactie op pandemieën. Dit omvat een aanzienlijke verhoging van de binnenlandse investeringen, alsook veel meer internationale financiering ter ondersteuning van lage- en lage-middeninkomenslanden. Cruciaal is dat financieringsfaciliteiten moeten worden opgebouwd via bestaande financiële instellingen; het creëren van nieuwe instellingen zou de mondiale gezondheidsarchitectuur verder fragmenteren. Bovendien mogen dergelijke mechanismen niet uitsluitend worden gefinancierd met vrijwillige ontwikkelingshulp, waardoor de concurrentie om de toch al schaarse middelen nog zou toenemen. In plaats daarvan stellen wij een Health Threats Fund voor om extra middelen te bundelen, dat bij de Wereldbank zou kunnen worden opgezet als een financieel bemiddelingsfonds, en dat door landen en regionale organisaties zou kunnen worden gefinancierd op basis van eerlijke lastenverdeling.
In de derde plaats moeten we betere systemen en instrumenten voor multisectoraal gezondheidstoezicht ontwerpen en toepassen. De WHO is al begonnen met de ontwikkeling van dergelijke instrumenten. Op 1 september hebben we in Berlijn de nieuwe WHO Hub for Pandemic and Epidemic Intelligence ingehuldigd, die de wereld betere gegevens en analyses zal verschaffen ter ondersteuning van de opsporing van en reactie op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid. Vervolgens had ik de eer om samen met de Franse president Emmanuel Macron in Lyon de openingsceremonie bij te wonen van de WHO Academy, die gebruik zal maken van geavanceerde technologieën om de toegang tot levenslang leren van hoge kwaliteit voor gezondheidswerkers over de hele wereld uit te breiden.
Andere initiatieven zijn in ontwikkeling, zoals de WHO BioHub, een faciliteit voor de opslag en uitwisseling van ziekteverwekkers in Zwitserland, en de Universal Health and Preparedness Review (UHPR). Naar het voorbeeld van de universele periodieke toetsing die door de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties wordt gebruikt, zal de UHPR gebruik maken van peer review om de verantwoordingsplicht en transparantie onder de WHO-lidstaten te vergroten bij het vaststellen van lacunes en het opbouwen van capaciteit voor de paraatheid voor en de reactie op pandemieën.
Ten slotte hebben wij een versterkte, mondige en duurzaam gefinancierde WHO nodig, die een centrale rol speelt in het mondiale gezondheidsraamwerk. Met 194 lidstaten en 152 landenkantoren onderscheidt de WHO zich door haar mondiale mandaat, reikwijdte en legitimiteit. De afgelopen decennia is zij echter geleidelijk verzwakt door een verlammend gebrek aan evenwicht tussen vastgestelde (verplichte) bijdragen en vrijwillige, geoormerkte bijdragen. Dit ontwricht onze begroting, waardoor ons vermogen om toptalent aan te trekken en te behouden, en aan de verwachtingen van onze lidstaten te voldoen, wordt beperkt.
De COVID-19-pandemie heeft het cruciale belang van wereldwijde veiligheid op het gebied van de gezondheid duidelijk gemaakt. De verdere verzwakking van de WHO en de verdere versplintering van het institutionele raamwerk van de mondiale gezondheid behoren tot de grootste risicoʼs voor die veiligheid. De wereld moet nu investeren in een organisatie die werkelijk de gezondheid van alle landen vertegenwoordigt en zich voor die gezondheid inzet.
De komende maanden en jaren zullen andere crises onvermijdelijk onze aandacht opeisen. Maar we mogen niet uit het oog verliezen hoe belangrijk het is de mondiale veiligheid op het gebied van de gezondheid te versterken. Als de wereld op de huidige weg voortgaat, zal onze gezondheid alleen maar verslechteren – met verwoestende economische en politieke gevolgen. Maar als we nieuwe ideeën omarmen en solidair samenwerken, kunnen we bouwen aan een toekomst die gezonder, veiliger, rechtvaardiger en vreedzamer is.
Vertaling: Menno Grootveld
Tedros Adhanom Ghebreyesus is directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie.